Αύξηση κατώτατου μισθού: Η μεγάλη φάρσα της καθημερινότητας

Η αύξηση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα έχει γίνει η αγαπημένη θεατρική παράσταση των πολιτικών: πολλά λόγια, εντυπωσιακοί τίτλοι, αλλά μηδαμινή ουσία. Κάθε “ιστορικό άλμα” φαίνεται να γεμίζει χαμόγελα στα δελτία ειδήσεων, όμως για τον εργαζόμενο σημαίνει, στην καλύτερη, λίγα ευρώ παραπάνω για τον καφέ της ημέρας.

Οι πολιτικοί εμφανίζονται σαν σωτήρες, ενώ η πραγματικότητα τους διαψεύδει κάθε μήνα. Τα τρόφιμα ακριβαίνουν, τα ενοίκια εκτοξεύονται και οι λογαριασμοί δεν περιμένουν την προσαρμογή του μισθού. Η αύξηση μοιάζει να είναι εργαλείο επικοινωνίας: ένα δελτίο Τύπου, ένα χαμόγελο σε τηλεοπτική κάμερα και πολλά hashtags. Όσο πιο μικρή φαίνεται, τόσο πιο πολλοί λόγοι βρίσκονται για να την καθυστερήσουν — οικονομία, μικρές επιχειρήσεις, διεθνής συγκυρία — όλοι οι εχθροί του εργαζόμενου, ποτέ όμως των υπερκέρδών.

Το αποτέλεσμα είναι προφανές: οι αριθμοί στα γραφήματα εντυπωσιάζουν, αλλά στην καθημερινή ζωή η αύξηση δεν φτάνει ούτε για τα βασικά. Η εργασία δεν φέρνει αξιοπρέπεια, μόνο επιβίωση. Οι πολίτες συνεχίζουν να μετρούν λεπτά και ευρώ, ενώ οι πολιτικοί μετρούν επικοινωνιακά κέρδη.

Η φάρσα αυτή είναι πικρή: η αύξηση υπάρχει για να φαίνεται, όχι για να αλλάζει τη ζωή. Στο τέλος, η “ιστορική προσαρμογή” είναι απλά ένα καλλυντικό που καλύπτει τη δυσκολία της καθημερινότητας. Οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να ζουν σε έναν κόσμο όπου η υπόσχεση της αξιοπρεπούς αμοιβής μένει πάντα… υπόσχεση.

Μ.Μ.