Χρήματα σε αναμονή από το Δημόσιο για την αγορά της Δυτικής Μακεδονίας
Πόσα χρήματα περιμένουν σήμερα οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες της Δυτικής Μακεδονίας από το Δημόσιο; Πόσα από αυτά αφορούν έργα και υπηρεσίες που έχουν ήδη ολοκληρωθεί και πόσα επιστροφές φόρων; Και ποια είναι η εικόνα ειδικά για τα Γρεβενά;
Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε μια περιοχή όπου η ρευστότητα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της αγοράς. Σε πανελλαδικό επίπεδο, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς ιδιώτες είχαν φτάσει τον Απρίλιο του 2026 περίπου στα 2,92 δισ. ευρώ, ενώ οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων προσέθεταν ακόμη 737 εκατ. ευρώ. Συνολικά, δηλαδή, περισσότερα από 3,6 δισ. ευρώ παρέμεναν εκτός της αγοράς, παρότι αφορούσαν υποχρεώσεις που είχαν δημιουργηθεί από το ίδιο το κράτος.
Το ανησυχητικό για τη Δυτική Μακεδονία είναι ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη καθαρή εικόνα σε επίπεδο Περιφέρειας. Δεν είναι γνωστό με σαφήνεια πόσα από τα χρήματα αυτά αφορούν επιχειρήσεις που έχουν έδρα στην Κοζάνη, τα Γρεβενά, την Καστοριά και τη Φλώρινα, ούτε πόσα αφορούν φυσικά πρόσωπα που περιμένουν την εξόφλησή τους.
Κι όμως, η διαφορά για την τοπική οικονομία μπορεί να είναι σημαντική.
Για μια μικρή επιχείρηση, μια καθυστερούμενη πληρωμή από δημόσιο φορέα δεν είναι απλώς ένα ποσό που εμφανίζεται ως απαίτηση στα λογιστικά βιβλία. Είναι χρήματα που δεν υπάρχουν στο ταμείο. Μπορεί να είναι η πληρωμή ενός προμηθευτή, οι μισθοί του προσωπικού, οι ασφαλιστικές εισφορές ή οι φορολογικές υποχρεώσεις της ίδιας της επιχείρησης.
Σε μια οικονομία που προσπαθεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες της μεταλιγνιτικής περιόδου, η καθυστέρηση κρατικών πληρωμών μπορεί να λειτουργήσει επιβαρυντικά. Ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η ταχύτητα με την οποία επιστρέφει το χρήμα στην αγορά έχει μεγαλύτερη σημασία από έναν ακόμη αριθμό σε έναν κρατικό πίνακα.
Τα στοιχεία σε εθνικό επίπεδο δείχνουν μάλιστα ότι το πρόβλημα δεν υποχωρεί αυτόματα. Σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2025, οι συνολικές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου είχαν αυξηθεί κατά 358 εκατ. ευρώ έως τον Απρίλιο του 2026.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι να υπάρξει επιτέλους μια αναλυτική αποτύπωση της κατάστασης στη Δυτική Μακεδονία. Να γίνει γνωστό πόσα οφείλει κάθε κατηγορία δημόσιου φορέα, πόσα αφορούν επιστροφές φόρων και πώς κατανέμονται τα ποσά ανά Περιφερειακή Ενότητα.
Γιατί χωρίς αυτή την εικόνα είναι αδύνατο να υπολογιστεί πόση ρευστότητα λείπει πραγματικά από την τοπική αγορά. Και σε μια περιοχή που αναζητά νέες οικονομικές ισορροπίες, τα χρήματα που καθυστερούν να επιστρέψουν στην αγορά δεν είναι μια απλή δημοσιονομική εκκρεμότητα. Είναι κεφάλαιο που λείπει από την καθημερινή οικονομική δραστηριότητα.
Μαριάνθη Μίχου
